O biznesie z innej strony. Szukam w świecie finansów tego, co nietypowe: ciekawych pomysłów na biznes, spółek, które różnią się od innych. Ten blog powstał właśnie z fascynacji tym, co ludzie robią dla i z pieniędzmi oraz co pieniądze robią z ludźmi...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Robert Ogłodziński
Szukam w świecie finansów tego, co nietypowe: ciekawych pomysłów na biznes, spółek, które różnią się od innych, nisz w gospodarce i zaskakujących pomysłów na robienie pieniędzy. Ten blog powstał właśnie z fascynacji tym, co ludzie robią dla i z pieniędzmi oraz co pieniądze robią z ludźmi...
RSS


Blog > Komentarze do wpisu

3 rzeczy, które można uwzględnić w kosztach i o których mogłeś nie słyszeć

Mamy sobotę, więc jest trochę czasu by porozmawiać o księgowości w frmie. Dziś nieco o kosztach - bardzo gorącym temacie w niemal każdym przedsiębiorstwie.  

Wyliczenie podatku dochodowego wymaga nie lada wysiłku ze strony księgowych. Muszą oni bezbłędnie poruszać się po Ustawie o CIT. Jak dobrze znacie fragmenty mówiące o kosztach uzyskania przychodu? Czy słyszeliście o uldze technologicznej, szybszej amortyzacji podatkowej lub jednorazowym wrzuceniu w koszty nawet dużych wartościowo zakupów środków trwałych?

O wyjaśnienia, jak zwykle, poprosiłem Sławomira Ekmana, dyrektora w firmie 24EasyAudit

 


Ulga technologiczna: kto, kiedy i na jakich zasadach może z niej skorzystać?


Podatnik może odliczyć wydatki poniesione na nabycie nowych technologii, tj. wiedzy technologicznej w postaci wartości niematerialnej i prawnej, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług. Odliczenie może wynieść nawet 50% poniesionych kosztów i jest ono czymś dodatkowym poza standardową amortyzacją podatkową takiej technologii. Tak więc kupując nową technologię za 1.000.000 zł, w kosztach podatkowych może znaleźć się nawet 1.500.000 zł.

Warunek konieczny, aby skorzystać z ulgi, to nabycie technologii w drodze umowy o przeniesienie oraz korzystanie z praw. Ulga nie dotyczy wydatków na wytworzenie technologii we własnym zakresie!

Technologia nie może być stosowana na świecie przez okres dłuższy niż 5 lat, a ponadto fakt ten musi być potwierdzony niezależną opinią wydaną przez jeden z podmiotów:

  • podstawowe jednostki organizacyjne uczelni

  • jednostki naukowe PAN

  • instytuty badawcze

  • międzynarodowe instytuty naukowe

  • Polską Akademię Umiejętności,

  • inne jednostki, w tym centra badawczo-rozwojowe.

 

Okres „istnienia” nowej technologii w przypadku oprogramowania komputerowego nie powinien być liczony od pierwotnej jego wersji, ale w praktyce każda aktualizacja lub dostosowanie do potrzeb konkretnej firmy stanowi odrębną technologię.

Podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota poniesionych wydatków na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej, w części, w jakiej została zapłacona w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W przypadku przedpłat w roku poprzedzającym rok, w którym nową technologię podatnik wprowadził do ewidencji, wydatki te uznaje się za poniesione w roku wprowadzenia tejże technologii do ewidencji.

Podatnik może utracić prawo do ulgi technologicznej, jeżeli przed upływem 3 lat podatkowych licząc od końca roku, w którym wprowadził technologię do ewidencji:

  • udzieli w jakiejkolwiek formie lub części innym podmiotom prawa do nowej technologii; albo

  • zostanie ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku lub zostanie postawiony w stan likwidacji albo

  • otrzyma zwrot wydatków na tę technologię w jakiejkolwiek formie.

 

Prawo do ulgi nie przysługuje podatnikowi, który w bieżącym lub poprzednim roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

 

Amortyzacja podatkowa: jak ją obliczać i stosować?


Podczas ustalania stawek podatkowych księgowi najczęściej zaglądają do załącznika ze stawkami amortyzacyjnymi i na tej podstawie bez zastanowienia przyporządkowują ustawową stawkę.

Zapominają jednak, że stawki można podwyższać o współczynniki, które podwyższają stawki:

  • dla budynków i budowli używanych w warunkach:

  • pogorszonych (tj. np. pod ciągłym działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury) – nie więcej niż o 1,2

  • złych (tj. np. pod wpływem niszczących środków chemicznych, w tym rozproszonych w atmosferze, wodzie lub wydzielających się w postaci oparów, których źródłem są inne obiekty znajdujące się w pobliżu. ) – nie więcej niż o 1,4

  • dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru pływającego, używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej (np. takie, które używane są w pracy na trzy zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w ruchu ciągłym, używane w warunkach terenowych, w warunkach leśnych, pod ziemią)- nie więcej niż 1,4

  • dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4–6 i 8 KŚT, poddanych szybkiemu postępowi technicznemu (tj. takich, w których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe, spełniające założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nich najnowszych zdobyczy techniki) - nie więcej niż 2,0.

 

Dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, można przyjmować indywidualne stawki.


Amortyzacja jednorazowa: co to takiego i kiedy możemy ją stosować?

Podatnicy w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność (z pewnymi wyjątkami) oraz tzw. mali podatnicy (czyli tacy, których wartość przychodów ze sprzedaży w poprzednim roku nie przekroczyła 1,2 mln euro), mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, do wysokości nieprzekraczającej w roku kwoty 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów.

Powyższe dotyczy zarówno maszyn, urządzeń, narzędzi i środków transportu, ale nie obejmuje samochodów osobowych.

Podatnik jednorazowo amortyzować może również środki trwałe o niskiej wartości, tzn. nie przekraczającej 3.500 zł. Tutaj warto uważnie dokonywać analizy tego co kupujemy. Załóżmy, że przedsiębiorca zakupił zestaw meblowy o wartości 20.000 zł. Często myślimy – 20.000 zł to więcej niż 3.500 zł i od razu odrzucamy możliwość jednorazowego odpisu. Warto jednak rozbić ta kwotę na poszczególne elementy zestawu i o ile mogą one stanowić odrębne środki trwałe (np. różne szafki, stół, krzesła), to warto przypisać im wartości i zapewne często wartości jednostkowe będą niższe od 3.500 złotych, a jeśli tak, to wówczas te poszczególne niskowartościowe elementy możemy zamortyzować jednorazowo. Ta sama zasada dotyczy innych zakupów. Myślmy, jak można dezagregować poszczególne zakupy i maksymalnie rozdrobnić je na oddzielne środki trwałe. To szybki i relatywnie bezpieczny sposób na wyższe koszty uzyskania przychodu.



Humor wspiera 24EasyAudit.pl, więcej humoru na Gagfin.pl

Humor wspiera 24EasyAudit.pl, więcej humoru na Gagfin.pl

sobota, 12 października 2013, oglodzinski

Polecane wpisy

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu: